Najwybitniejsi polscy informatycy

 1. Jan Łukasiewicz-(ur. 21 grudnia 1878 we Lwowie, zm. 13 lutego 1956 w Dublinie) – polski logik, matematyk, filozof, rektor Uniwersytetu Warszawskiego.

2. Stanisław Leśniewski- (ur. 28 marca lub 30 marca 1886 w Sierpuchowie, zm. 13 maja 1939 w Warszawie) – polski filozof i logik. 

Twórca najsłynniejszego zapisu w językach informatycznych (i++). Zamiast przy konstruowaniu pętli podstawowej konstrukcji w programowaniu informatycznym pisać : i = i + 1, piszemy i++ , i ten zapis przyspieszył wielokrotnie prace komputera a przede wszystkim prace tzw. jądra systemu operacyjnego.

3. Marian Rejewski-(ur. 16 sierpnia 1905 w Bydgoszczy, zm. 13 lutego 1980 w Warszawie)-polski matematyk i kryptolog. Złamał szyfr Enigmy, najważniejszej maszyny szyfrującej używanej przez hitlerowskie Niemcy.

4. Stanisław Ulam-(ur. 13 kwietnia 1909 we Lwowie, zm. 13 maja 1984 w Santa Fe w stanie Nowy Meksyk) – polski i amerykański matematyk, przedstawiciel lwowskiej szkoły matematycznej, współtwórca amerykańskiej bomby termojądrowej. 

5. Wacław Sierpiński- (ur. 14 marca 1882 w Warszawie, zm. 21 października 1969 tamże) – polski matematyk, jeden z czołowych przedstawicieli warszawskiej szkoły matematycznej i twórców polskiej szkoły matematycznej. Twórca trójkąta Sierpińskiego, dywanu Sierpińskiego, liczb Sierpińskiego oraz przestrzeni Sierpińskiego.

 

Ciąg Fibonacciego

     Ciąg Fibonacciego  jest ciągiem liczb naturalnych określonych rekurencyjnie według                 pewnej zasady:

     Pierwszy wyraz jest równy 0, 

     drugi jest równy 1, 

     każdy następny jest sumą dwóch poprzednich.

Ciąg ten przedstawiany jest jako zlepek kwadratów o bokach o długości odpowiadającej kolejnym liczbom ciągu Fibonacciego:

Na bazie tych kwadratów powstaje spirala:

Biologia:

W kształtach wielu roślin widać linie tej właśnie spirali. Na przykład na owocu ananasa 8 takich linii biegnie w jedną stronę, a 5 lub 13 w przeciwną. Na tarczy słonecznika może się krzyżować 55 spiral z 89 (liczby te bywają większe). Również różyczki kalafiora ułożone są spiralnie. 

Muzyka:

Niektórzy muzykolodzy dopatrują się istnienia ciągu Fibonacciego w utworach muzycznych oraz w budowie instrumentów. Zależności takie występują w utworach muzycznych – najczęściej w proporcjach rytmicznych.

A to dopiero początek...

Złoty podział/harmoniczny podział/złota proporcja/boska proporcja jest bezpośrednio powiązany z ciągiem Fibonacciego. Jest to podział odcinka na dwie części tak, by stosunek długości dłuższej z nich do krótszej był taki sam, jak całego odcinka do części dłuższej. Innymi słowy: długość dłuższej części ma być średnią geometryczną długości krótszej części i całego odcinka.

Jedną z ciekawych właściwości ciągu jest to, że jeżeli podzielimy przez siebie dowolne, kolejne dwa wyrazy ciągu Fibonacciego, np. 987 : 610; 89 : 55 to stosunek tych liczb będzie równy zawsze tej samej liczbie, równej w przybliżeniu 1.618. Im większe wyrazy ciągu podzielimy, tym dokładniejsze przybliżenie tej liczby uzyskamy.

Pętle

Program 1:

Pętla odliczająca czas co 15 sekund:

Program 2:

Pętla ta na wypisać podaną liczbę razy podane imię:

Program 3:

Program oblicza populacje bakterii:

Wprowadzenie do programowania

Programowanie polega na projektowaniu, tworzeniu, testowaniu i utrzymywaniu kodu źródłowego programów komputerowych oraz urządzeń wyposażonych w mikrokontrolery. Programista w swojej codziennej pracy wykorzystuje wiedzę z wielu dziedzin. Aby dobrze pisać programy, należy opanować struktury danych, algorytmikę oraz posiadać wiedzę o kompilatorach. Najważniejszym elementem jest jednak znajomość języków programowania i umiejętność ich praktycznego zastosowania.

1. Algorytm jest to, najprościej mówiąc, "przepis" na wykonanie jakiegoś zadania. W swej istocie niczym nie różni się od przepisu z książki kucharskiej. Stanowi zatem ciąg czynności, które należy wykonać w odpowiedniej kolejności, aby otrzymać oczekiwany rezultat. Algorytm jest podstawowym pojęciem programistycznym.

2. Program komputerowy jest to instrukcji języka programowania, realizujący algorytm.

3. Język programowania – zbiór zasad określających, kiedy ciąg symboli tworzy program (czyli ciąg symboli opisujący obliczenia) oraz jakie obliczenia opisuje.

4. Lista kroków to przedstawienie algorytmu w kolejnych punktach(krokach). Każdy punkt takiej listy zawiera opis wykonywanej czynności. Kolejność punktów nie jest przypadkowa-musi być zgodna z działaniem algorytmu.

5. Schemat blokowy to przedstawienie poszczególnych operacji algorytmu za pomocą odpowiednio połączonych figur (bloków). Połączenia określają, w jakiej kolejności i w jaki sposób będą wykonywane operacje realizujące dany algorytm.

6. 

Instrukcja warunkowa IF

 Instrukcja warunkowa to element języka programowania, który pozwala na wykonanie różnych instrukcji w zależności od tego czy zdefiniowane przez programistę wyrażenie logiczne jest prawdziwe, czy fałszywe. W tym celu używamy wyrażenia "if".

Zadanie 1 - Symulator bankomatu

Program zadaje nam pytanie o numer pin karty potrzebny żeby przejść do kolejnego kroku. Jeżeli pin zgadza się z pinem ustalonym wcześniej dostajemy informacje, że jest prawidłowy.

Kod źródłowy:

Przykład odpowiedzi:

Zadanie 2 - Logowanie

Program prosi nas o podanie loginu oraz hasła. Potem sprawdza czy są poprawne.

Kod źródłowy:

Przykład odpowiedzi:

Zadanie 3 - Kandydat na prezydenta

Program po podaniu naszego wieku sprawdza dwie wartości: czy jesteśmy pełnoletni i czy mamy ponad 35 lat co jest wymagane do zostania prezydentem.

Kod źródłowy:

Przykłady odpowiedzi:

Program ,,Cukierki dla Jasia''

Zapraszam do zapoznania się z moim programem pt. ,,Cukierki dla Jasia''. 

Program ten po podaniu liczby uczniów w klasie Jasia oraz liczby cukierków, które mama Jasia przygotowała, poda nam ile cukierków dostanie każda osoba w klasie (przy założeniu że każda osoba w klasie Jasia poza Panią nauczycielką i nim samym otrzyma taką samą ilość cukierków) oraz resztę, która zostanie dla Jasia na wieczór.